ه‍.ش. ۱۳۹۰ دی ۷, چهارشنبه

ما فرقه نيستيم - گفت و گویی در رابطه با ضد فرقه رام الله


آنها هيچ دليل مبني بر فرقه بودن ما نداشتند بطوريکه حتي يکي از مسئولين پرونده گفت ما قبلاً به مسئولين اعلام کرده ايم که شما فرقه ايد و الان نمی‏توانیم حرفمان را پس بگيريم. ما حتي در روزنامه ها هم اين را اعلام کرده ايم...
دلايل ديگري غير از آنکه تبعيت نسبت به مرکزيت وجود دارد نداشتند. در حالي که بر اساس همان کتاب خانم سينگر که بازجويان اداره برخورد به آن استناد مي کنند و برايشان حکم کتاب مقدس را در زمينه فرقه شناسي پيدا کرده بود و با توجه به دانشي که در اين زمينه وجود دارد 18 تا 23 دليل تخصصي گفتم که ما فرقه نيستيم...
هر گردي گردو نيست. هر چيزي که ذوب شد نمي شود به آن گفت يخ. هر چيزي که مايع بود نمي شود به آن گفت اسيد. ممکن است اين مايع آب باشد، شايد شربت باشد و شايد شراب. اما جرياني که در آنجا حاکم بود اين بود که مي گفت هر گردي گردوست. از نظر آنها هر جرياني که يک نفر در مرکزش باشد و بخواهد درباره معنويت صحبت کند يک فرقه است. البته غير از کساني که با آنها دوست بودند، غير از همفکرانشان و غير از آنهايي که با هم ارتباط داشتند...
وقتي اين 18 تا 23 دليل را ذکر کردم خيلي از آنها براي بازجويان جالب بود و خواستند که بيشتر توضيح دهم. آنها از من تعهد گرفتند که شما بايد بعد از آزادي يک کتاب درباره فرقه ها بنويسيد و بعد از بيرون آمدن هم در جلسات احضار درباره آن پيگيري مي کردند که نتيجه کتاب چه شد. ديدم اين کتاب قرار است بر عليه جريانهاي ديگر استفاده شود و مورد سوء استفاده قرار گيرد بنابراين نوشتن کتاب ادامه پيدا نکرد...
از جمله اين دلايلي که مطرح شد موضوع هويت فرقه اي بود. منظور از هويت فرقه اي پاسخ يک عضو فرقه به سوال من کيستم اش است. يعني من کيستم اش اين است که "من عضوي از اين فرقه هستم" و اين يک هويت فرقه اي است. فرضاً  هم اگر يک فرقه وجود داشت بنام فرقه رام الله افراد بايد اعلام مي کردند که ما عضو اين فرقه هستيم. اما ما هويت فرقه اي نداشتيم و وقتي هويت نباشد بقيه چيزهاي پيرامونش هم نيست. انديشه از اين هويت نشات مي گيرد و بينش ها، هسته مرکزي شان، هويتشان است. بنابراين يک فرقه نيازمند هويت فرقه ايست... اما اين بيان نه در مرکز و نه در هيچيک از مدارها وجود نداشت. به همين دليل وقتي در سايتي زده بودند "فرقه رام الله" همه با تعجب به آن نگاه مي کردند و گاهي هم موضوع با خنده و شوخي مطرح مي شد.
دليل ديگر اينکه فرقه داراي مناسک، مراسم و آيين خاصي است. ما چنين چيزهايي نداشتيم. ما مناسک نداشتيم. آيين نداشتيم. در حاليکه همه فرقه ها اين را دارند.
يک فرقه رهبري دارد و اين رهبر مدعي رهبري فرقه است. اين حداقل چيزي است که يک فرقه لازم دارد. در حاليکه ما از سالها قبل مکرراً نقض اين موضوع را داشتيم، نه فقط درباره رهبري بلکه در باره اينکه من قطب هيچ فرقه اي نيستم و اصلاً قطب نيستم...
ما در بيانيه ها دائما ً فرقه ها و فرقه گرايي را مردود اعلام مي کرديم و مي گفتيم اگر قرار باشد ما فرقه بشويم همين هم مردود است. چطور ممکن است کسي فرقه باشد و خودش فرقه را رد کند. چطور ممکن است کسي در موضع مرکزيت و رهبري يک فرقه باشد و آن را نقض کند. چنين چيزي در تاريخ فرقه ها شايد سابقه ندارد چون امکان وجودي ندارد. در غير اينصورت با طرح هر يک از اين چيزها يک فرقه از بين مي رود چرا که اينها بمبهاي ضد فرقه اند...
فرقه می‏تواند قرائت موازي با دين باشد يا شاخه اي منشعب شده از آن. مثلاً دين اسلام و شاخه هاي منشعب شده از آن  که تبديل به فرقه هاي اهل تسنن و فرقه هاي اهل تشيع شده اند. هر کدام از اينها يک قرائت و روايتي از دين دارند و ديدگاهشان نسبت به قرآن، آخرت، بهشت، پيشوايان دين و بقيه متفاوت است. ولي ما نه قائل بوديم که قرائتي موازي از يک دين خاص هستيم و نه انشعابي از يک دين بوديم. در اين زمينه نه ادعايي داشتيم نه مکتوبي، نه بياني و نه عملي.
مثل اينکه ما رودخانه اي بوديم و اينها مي گفتند اين رودخانه يک مار است و دلايل هم مي آوردند. هر چه مي گفتيم در اين جا آب هست و اين جريان خيلي بزرگتر از چيزهايي است که شما می‏گوييد، صداي رودخانه دارد و در کنار آن درختها روييده اند. آباداني ها بوجود آمده و  پر از موجودات زنده است، کسي قبول نمي کرد. البته وقتي از جلسه بيرون مي آمديم قبول داشتند اما در جلسه رسمي هيچکدام از اينها را قبول نمي کردند.
استنادشان اين بود که دوستدارانت نامه هايي مي نوشتند و... و اينها يعني فرقه. استدلالشان اين بود که چون رودخانه کمي پيچ ميزند و شکلش منحني مي شود پس مار است چون مار هم موقع حرکت پيچ مي خورد! واقعاً تصوير استدلالهاي آنها تا اين حد متناقض و نامعقول بود.
استدلالهايشان خيلي ضعيف، پراکنده، جسته گريخته، شاخه به شاخه و بلکه شاخه در شاخه و متناقض بود...
فرقه آميخته با تعصب است و می‏گويد فقط من بر حقم ولي در طول سالهاي گذشته تاکيد ما بر اين بوده که همه جريانها بخشي از واقعيت را در خود دارند حالا يکي زياد، يکي زيادتر و يکي زيادتر از زيادتر، و اين براي يک فرقه يعني سم، يعني زهر. از طرفي يکسري دلايل آنتي فرقه هم گفتم. مثلاً خانم سينگر می‏گويد نيروي دريايي آمريکا فرقه نيست چون در نيروي دريايي آمريکا افراد به تفکر و مطالعه تشويق مي شوند بر اين مبنا ما بيش از ده دليل آنتي فرقه در خودمان داشتيم. منظور از دلايل آنتي فرقه اين است که مثلاً بگويي آنجا آتش وجود ندارد چون يخ هست. با استناد به همين دلايل می‏گوييم غير ممکن است در اينجا فرقه وجود داشته باشد. خوشحال شدم که آنها به کتاب سينگر استناد مي کنند چون اين، يعني محکوميت شديد افرادي که به موضع فرقه بودن، بر عليه ال ياسين استناد مي کنند و تاييد کامل حرفهايي که بچه ها مي زنند. تحقيق، مطالعات و تفکر يکي از عمده ترين و اصلي ترين فعاليتهاي ال ياسين بود. تفکر آزاد و انتقاد خلاق يکي از مهم ترين توصيه هاي ما به دوستان بود...
يکي از محورهاي مرکزي کار ما در طي سالهاي گذشته فعالتيهاي تحقيقاتي، تفکري، سوال سازي و مطالعات بوده بطوري که حتي به بعضي از افراد فعال در اين حوزه  فشار مي آورديم. شايد هيچ جرياني در ايران، در دنيا و در خاورميانه به اندازه ما تمرکزي بر کار تحقيق، تفکر و مطالعه نداشته است. در اين سالها افراد زيادي به کارهاي تفکري و تحقيقاتي تشويق مي شدند. عده اي  به مدرس تفکر تبديل شدند و حالا هم به مديران کشور آموزش مي‌دهيم.
از همان ابتدا قرار بود انجمن متفکران، فرهنگ تفکر و سوال سازي را در سطح جامعه اشاعه دهد. شايد بيش از 200 پروژه تحقيقاتي برنامه ريزي و راهبرد کرده بوديم که داشت به موازات هم انجام مي شد. گفتم محصولات ما بيشتر از محصولات دهها مرکز در ايران است. يک درخت اينجا معادل يک جنگل آنها ميوه دارد. خود آنها هم قبول داشتند و مي گفتند که ممکن هست ما پروژه هاي تحقيقاتي مان را به اين بچه ها بدهيم؟ نه فقط در اين زمان؛ اين را قبل از دستگيري هم مطرح کرده بودند.
از اين نوع دلايل ضد فرقه (دلايلي که وجود آنها يعني مردود شدن مفهوم فرقه) ما فراوان داشتيم. حداقل ده دليل. 
يکي اينکه در فرقه ها امکان انتقاد وجود ندارد در حاليکه ما انتقاد را بصورت نهادينه داشتيم و واجب شده بود که در انتهاي جلسات، بخشي را براي انتقاد بگذارند. اين انتقاد، انتقاد خلاق بود و فرمولي براي آن درست شده بود.
موضوع ديگر مخالفت با مرکزيت بود. در خيلي از جلساتي که با بچه ها داشتم نظرات آنها باعث مي شد که نظرات من تغيير کند. حالا در آن ارتباط محبت آميز، صميمي و دوستانه، که رابطه معلم و شاگردي بود در جاهايي  فرد حيا مي کرد و در جاهايي شخص به خودش اجازه نمی‏داد انتقادش را صريح اعلام کند و در خودش نگه مي داشت. اين يک بحث اخلاقي است و فرق مي کند با اينکه کسي بگويد تو حق نداري انتقاد کني. ممکن است که يک نفر در جلسات مکرراً نظر داده و نظراتش اشتباه بوده و به او گفته شده باشد که ديگر نظر نده چون وقت بقيه را مي گيري، ولي اين يک حسن بود که ديدگاههاي انتقادي سازنده و خلاق مطرح شود. حتي براي انتقاد خلاق فرمولي درست شده بود به اينصورت که کسي حق بيان انتقاد در جمع را درباره يک شخص معلوم ندارد مگر اينکه يک راه حل داشته باشد و در ازاي آن انتقاد يک نقطه مثبت هم از آن شخص بگويد. از نظر ما  انتقاد نبايد جنبه تخريبي داشته باشد بلکه بايد با تجليل خلاق همراه باشد.
از اين دلايل آنتي فرقه، حداقل ده موردشان دلايل محکم بودند مثل اينکه بگوييم اين آب نيست. چرا؟ چون سنگ است. چون نرم نيست. چون دست در آن فرو نمي رود.
 پس بنا بر 18 تا 23 دليل تخصصي و سند تعميم يافته ما فرقه نبوديم و دلايل زياد آنتي فرقه بودن را هم داشتيم که در برخي موارد تنها يکي از آنها کفايت مي کرد. مثلاً در جايي که سوال سازي هست فرقه نمی‏تواند وجود داشته  باشد، در جايي که تحقيق هست فرقه نيست، در جايي که خلاقيت هست فرقه نمی‏تواند باشد،‌ آنجا که هويت فرقه اي نيست، مناسک و مراسم مذهبي نيست، ادعاي رهبري فرقه وجود ندارد، قرائت موازي با دين رسمي وجود ندارد (...) در آنجا فرقه اي نمی‏تواند موجود باشد.
بعضي از بچه هاي ما، به نسبت امکانات بسيار محدودشان، خلاق ترين ها در ايران و شايد در جهان بودند. خلاق در زمينه توليد انديشه و توليد ايده. توليد فکر. اين گفته مستند به چيزهايي است که وجود دارد. انديشه هايي در باب معنويت مدرن، درباره جريانهاي باطني. انديشه هايي که ما در زمينه جريانهاي باطني و حرکتهاي معنوي داريم و مکتوب شده بيشتر از کل انديشه هايي است که در کل دنيا وجود دارد. اين گوي و اين ميدان. اگر قابل ردً است، ردش کنيد...
از طرفي، در جايي که امکان رشد هست و محصول و ميوه خلاق وجود دارد فرقه وجود ندارد. چون اين محصول خلاق است و حاصل رشد است. اگر در جرياني شعور و فهم کسي زياد شد و آگاهي اش گسترش يافت ديگر نمي توان به آن جريان گفت فرقه. لااقل دهها هزار نفر شاهدند و از اين تعداد هزاران نفرشان در دسترس هستند و  شهادت  مي‌دهند بر خودشان، که گسترش فکري داشته اند. تعميق فهمي داشته اند و بينشهاي آنها روشن تر شده. همه اين مفاهيم با فرقه تضاد و تناقضهاي بنيادي دارند...
من مکرراً به آنها تاکيد کردم که به اين بچه ها نگوييد فرقه. فرقه تا قبل از دستگيري من وجود نداشته. اما اگر شما به اينها تاکيد کنيد اينها مي شوند فرقه و بعد شما عمرها تلاش خواهيد کرد که اين مفهوم و ماهيت را از آنها بگيريد. پيامد برچسب را مي دانم...
آنها اين حرفها را حمل بر تهديد مي کردند اما تهديد نمي کردم... مي گفتم قصد من تحقق قرآن است. قصد من خداست. شما داريد چيزي را بزرگ مي کنيد. طرف قسم مي خورد که من مسلمانم و شيعه ام ولي شما داريد در کنار شيعه مطلبي را بوجود مي آوريد که اصلاً وجود ندارد. توجه کنيد که بعداً تعطيل کردن اين موضوع تا قرنها طول مي کشد و شايد هيچوقت نتوانيد آنرا جمع کنيد.
آنها در جواب تنها مي گفتند ما کار خودمان را بلديم شما دخالت نکنيد.     
در اين مباحثات پيامدهاي علمي فرقه ساختن را براي آنها مي گفتم ولي اينها با مفاهيم سرو کاري نداشتند. تنها يک چيز برايشان مهم بود. چيزي به نام گردش کار براي دادسرا، و چيزي به نام پاسخ به مسئول بالاتر.
برايشان مهم نبود به سر مردم چه مي آيد. به سر جوانها چه مي آيد. مهم نبود که چه ضربه هايي دارد به ريشه اسلام وارد مي شود و مهم نبود که اين کارها دارد انشعاب در دين ايجاد مي کند. براي آنها مهم نبود که دارند زمينه عملي، نظري و اجتماعي اين انشعاب را بوجود مي آورند. برايشان مهم نبود چون در برابرش پاسخگو نبودند. آنها تنها برايشان مهم بود که پرونده را طوري که مسئول بالاتر خوشحال مي شود ببندند و يک گردش کاري هم به دادسرا بدهند.
آنها از مقطعي به بعد به ما مي گفتند اَبَر فرقه. اما اين را مي گفتند براي اينکه خودشان را بزرگ کنند. وقتي اين زاويه از موضوع را برايشان بازگو مي کردم عصباني مي شدند. از نظر روانشناسي موضوع، آنها چيزهايي را بزرگ مي کردند که بعد بگويند اين ما بوديم که حريفي بزرگ را شکست داديم. مثلاً وقتي که مرا دستگير کردند پاي بي سيم ها تکبير مي گفتند...
به آنها مي گفتم شما مستقيم يا غير مستقيم تحت تاثير موساد هستيد چون عملاً فرقه سازي مي کنيد و تمام روشهاي علمي را ناخودآگاه پياده مي کنيد براي تشکيل يک فرقه... اما تاکيدشان اين بود که فعلاً تو را تخريب کنيم...
با همه اين اوصاف آنها باز هم حرف خودشان را مي زدند و مي گفتند که هر گردي گردو است. به آنها مي گفتم هر کسي اسلحه دارد دزد نيست. شايد پليس باشد. شايد اسلحه اش آموزشي باشد يا براي کار ديگري باشد. مي گفتند چرا دزد است. گفتم  هر کسي که سوال کرد کافر نيست و مشرک نيست باز هم جوابشان اين بود: چرا. هر گردي گردو است... واقعاً تصوير کارشان همين بود.
آنها سعي مي کردند موضوع را با چيزهاي ديگري پيوند بزنند. در اواخر زمان بازداشتم مي گفتند شما فرقه نيستيد و اتهام شما هم  فرقه سازي  نيست. به آنها گفتم بعد از شش ماه که به اين بچه ها می‏گوييد شما فرقه ايد حالا ديگر چرا حرف را عوض مي کنيد؟...
بالاخره معلوم نشد اتهام ما چه چيزي بود. بعد از اتهام فرقه مي گفتند شما تشکيلات سرّي هستيد. اما سوال اين بود که بر اساس چه تعريفي ؟ ساده ترين تعريف اين بود: "تشکيلات سرّي تشکيلاتي است که کسي از آن خبر ندارد". در حالي که ساختارهاي موجود متشکل از يکسري NGO بود که همه ثبت شده بودند. جلساتشان آشکار بود. مجوز رسمي از دولت و وزارتخانه هاي مختلف داشتند و محصولاتشان معلوم بود. محصولاتشان کارهاي زيست محيطي بود، کارهاي انتشاراتي و  فرهنگي بود... از اين هم گذر کردند و بعد از اين گفتند پروژه هايي که شما می‏خواستيد انجام دهيد پروژه هاي معمولي نبوده. طرحهاي ضد امنيتي و ضد حکومتي بوده!

فرقه شناسي و تحليل فرقه‌ها- گفت و شنودی با استاد ایلیا میم رام الله در باب فرقه ها

گفت و شنودي با استاد ايليا «ميم» رام الله


1- دانشمندان اديان و مذاهب جديد نظرات مختلفي در بارۀ اركان اصلي يك فرقه دارند. بعضي از دانشمندان پايه‌هاي اصلي فرقه را در رهبري آن يا ساختار تشكيلاتي آن يا آرمانها و وعده‌هايي كه ترسيم مي‌كند مي‌دانند. نظر شما در اين باره چيست؟

اصول بسياري در علم تفكر و شيوه‌هاي متعددي در روش تفكر خلاق وجود دارند كه بيان مي‌كنند نظرات كليشه اي و ثابت براي مسائلي كه در باطن خود داراي متغيرهاي مختلف اند، درست نيست. مسائل حتي اگر هم ظاهراً مشابه هم باشند، الزاماً همانند هم نيستند و بدتر آنكه بعضي‌ها فكر مي‌كنند هر حلقه اي دايره است. همۀ انسانها، بشر هستند اما هيچ دو انساني مانند هم نيستند و صدها و چه بسا ميليونها تفاوت دارند ...

آن دانشمندان لابد از ديدگاهي كه مي‌گويند درست مي‌گويند چون مي‌گوييد دانشمند هستند اما به نظر نمي‌آيد كه بتوان در بارۀ اركان اصلي فرقه با اين قاطعيت و جزميت چيزي گفت. آنها درست مي‌گويند اما آيا اين كامل است؟ بعضي فرقه‌ها هستند كه مركز ثقل آنها رهبر آنهاست و اگر اين رهبر كنار برود فرقه هم دچار انحلال مي‌شود اما فرقه‌هاي ديگري را مي‌توانيد ببينيد كه عامل حياتي آنها قرائتي است كه از دين دارند، يا كتابي است كه در دستشان است بنابراين در اين نوع فرقه‌هاي تاريخي ومعاصر مي‌بينيد كه با وجود از دنيا رفتن رهبر، فرقه هنوز وجود دارد و بسيار گسترده تر از گذشته شده است.[1] اما فرقه‌هايي هم بوده اند كه به محض ازدست دادن رهبر خود نابود شده اند چون اين تنها پيوندگاه آنها با تداوم در زمان بوده است. فرقه‌هاي زيادي را مي‌توان مثال زد كه حيات آنها وابسته به مناسك ديني آنهاست يا جنبۀ نفي آميزشان ... نمي‌توان مانند بسياري از امور ديگر در اين باره حكم قطعي داد بلكه بايد پديدۀ مورد نظر را كاملاً مشاهده و بررسي كرد و سپس قلب تپندۀ فرقه رايافت. شما هر چيز كه بخواهيد بعنوان عامل اصلي حيات بگوييد مي‌توانيد در اينجا مثالهايي را بشنويد كه چيز متفاوتي را به شما نشان مي‌دهد.



2- رابطۀ فرقه و دين را چطور مي‌بينيد؟

فرقه‌ها از اديان زاييده شده اند و اين از ويژگي‌هاي دين است كه چون تفسير پذير است و داراي تفاسير متعدد و قرائت‌هاي مختلف است، بطور طبيعي ميداني را براي تولد فرقه‌ها پديد مي‌آورد. بنابراين اگر دين را يك درخت تصور كنيم فرقه‌ها و مذاهب شاخه‌هاي مختلف اين درخت هستند. اين اختصاص به دين خاصي ندارد. همۀ اديان داراي اين ويژگي هستند. اما بحث فرقه‌هاي انحرافي به شاخه اي مي‌ماند كه بر خلاف همۀ شاخه‌هاي درخت رشد كرده حتي ممكن است مستقيماً از ساقۀ درخت روييده باشد و وجود آن مي‌تواند براي درخت خطرناك باشد.



3- اطلاعات شما در بارۀ فرقه‌ها خيلي كامل و دقيق است. منابع مطالعاتي شما چيست؟

سال‌ها پيش ما مركز راهبردي بررسي جنبش‌هاي معنوي و فرقه‌ها را در كنار يازده مركز راهبردي ديگر داشتيم . با همكاري آن دوستان ما فرقه‌ها و جريانهاي معنوي را در جهان تقريباً بصورت حضوري و ملموس مشاهده وبررسي مي‌كرديم. با بعضي از رهبران آنها از نوجواني ارتباط داشتم وسالهاي بعد اين تماس را به واسطۀ بعضي از دوستاني كه در خود آن فرقه‌ها و جريانات بودند ادامه دادم ... منبع ديگر ما دانش الگوشناسي است. فرقه‌ها، جنبش‌ها، انقلابها و اديان همگي داراي الگوهاي بنيادي هستند و با شناخت اين الگوها بخصوص با تطبيق سير زماني آنها، شناخت مشاهده اي و حضوري تر حاصل مي‌شود اما در اين زمينه كتاب خاصي را مطالعه نكرده ام.



4- در صحبت قبلی شما اشاره داشتید که در وضعیت موجود، فرقه‌های انحرافی زیرزمینی شده اند و زیرزمینی شدن به تثبیت بیشتر در زمان حالا و گسترش بیشتر در آینده منجر می شود. چه دلیلی وجود دارد که فرقه‌ها بعد از برخورد خشن و بعد از بسته شدن راههای تبلیغ شان، قویتر می شوند؟ ظاهر موضوع عکس این را نشان می دهد.

پدیده‌های اجتماعی به محض مواجه شدن با خشونت، زیرزمینی می شوند. عمیق تر شوید می بینید، ویژگی اندیشه‌ها هم همین است. به محض سرکوب، زیرزمینی می شوند. وقتی که تمایلات سرکوب شدند، خود را در جای دیگری نشان می دهند. فرقه‌های انحرافی هم بعنوان یک پدیده همین وضع را دارند. به محض آنکه احساس تهدید کنند زیرزمینی می شوند. اگر بوی برخورد خشن بیاید، فعالیت خود را به مناطق دور از دسترس تهدید کنندگان منتقل می کنند. عموماً و در تاریخ همینطور بوده و امروز هم همین است. اما دلیل قویتر شدن آنها. فرقه‌ها وقتی زیرزمینی شدند، کیفیت گرا می شوند. قوة محرکة آنها در کمیت گرایی، خود را در مسیر کیفیت گرایی کانالیزه می کند. چون امکان شعاردادن از آنها سلب شده، به شعور ورزی روی می آورند و بنابراین تثبیت شده و ریشه‌های آنها عمیق تر می شود. در این فعالیت زیرزمینی، سیستم ایمنی آنها و بنابراین تضمین طول حیات و عرض اندیشه‌هایشان بیشتر می شود. چون با خطر روبرو شده اند. هم این خطر را تدبیر می کنند و هم خطرات و احتمالات بعدی را. دچار دوراندیشی و تدبیر آینده می شوند. پس باز هم ریشه‌هایشان بزرگتر و گسترده تر خواهد شد. آنها چون دیگر نمی توانند به شکل مستقیم دیروز وارد عرصه شوند، پوشش می گیرند و تبدیل می شوند و در قالب لفافه‌های جدید و متنوع امروز در جامعه ظاهر می شوند. همین شکل پذیری‌های متعدد جدید، به گسترش آنها منجر خواهد شد. قبلاً آنها با یک گروه محدود در ارتباط بودند، کسانی که علائق مذهبی و معنوی داشتند. اما امروز آنها با مخاطبان مختلف روبرو هستند. مي‌بينيد يك رستوران است اما پوششی است برای یک فرقه. دکتر است اما مبلغ یک فرقه است. سیاستمدار و برنامه‌ریز است ولی هویت فرقه ای او بر هویت سیاستمدار بودن اش برتری دارد. این استتار در قالبهای متنوع یعنی پیوند آن فرقه، از ابعاد مختلف با جامعه. قبلاً که آشکار بود یک پیوند داشت. حالا دهها پیوند دارد و انحلال یا تغییر و اصلاح آن بارها سخت تر و پیچیده تر از گذشته است ...

قبلاً می شد آن را ارزیابی کرد. بعنوان یک مسئله، شناسایی کرد، با آن در ارتباط بود و از طریق این ارتباط، شناختی حضوری و کارا بدست آورد. می شد با آن گفتگو کرد اما امروز او از دسترس تو خارج است. ارزیابی کردن حتی با اتکاء به پیشرفته ترین ابزارها و روش‌های امنیتی، آنطور که باید امکانپذیر نیست.



5- آينده فرقه‌ها را در ايران چطور مي‌بينيد؟

با شناخت گذشته مي‌شود حال را درك كرد. براي اينكه بدانيم حالا چه خبر است مي‌توانيم اين را از درك گذشته حاصل كنيم و براي آنكه بدانيم فردا چه مي‌شود كافي است امروز را درك كنيم. با تعيير امروز، فردا هم تغيير مي‌كند همانطور كه تغييرات گذشته، اوضاع امروز ما را دگرگون مي‌كنند. اين يكي از اصول كلي آينده پژوهي است. [2] در اين باره هم متفاوت است. براي آنكه بدانيم فرداي ايران از نظر پديده‌هاي نوظهور مذهبي و جنبش‌هاي معنوي يا فرقه‌ها چه خواهد بود بايد ببينيم امروز داريم چكار مي‌كنيم ... اين بستگي به روش ما دارد. روشي كه در سي سال گذشته و حتي قبل از آن وجود داشته عملاً روشي مخرب است و قادر نيست مسائل جديد مربوط به دنياي جديد را حل كند.

ورود فرقه‌هاي جديد به ايران از حدود پانزده سال پيش آغاز شد، اجتناب ناپذير هم بود اما در اين پانزده سال ديده بانان فرهنگي كجا بودند؟ مسئولان امنيتي و مراكز مربوطه به چه كاري مهمتر از اين مشغول بودند؟ چه شد كه بعد از پانزده سال يكدفعه يادشان افتاد كه فرقه‌هاي جديد و جريانهاي معنوي يكي از پيچيده ترين مسائل جهان معاصر است. آنها وقتي يادشان افتاد كه بسياري از فرقه‌ها ريشه دوانده بودند، تثبيت شده بودند، الگوهاي تثبيت و گسترش را يافته بودند. وقتي يادشان افتاد كه بيماري همه جا را گرفته و در بسياري مزمن شده بود. هر مسئولي سعي داشت مسئول ديگر يا مسئولان و نهادها و دولتهاي قبلي را متهم كند. واكنش اين بود كه دريك شتابزدگي همه جا فرياد زدند كه مواظب باشيد فرقه‌ها حمله كرده اند. حداقل پانزده سال از اين تهاجم گسترده گذشته بود و پانزده سال بعد، مرزبانان اجتماعي و ديده بانان فرهنگي شيپورها را به صدا در آوردند. خود اين كار مخرب بود و براي فرقه‌هاي قدرتمند و ريشه دار به مائده اي آسماني شبيه بود. آنها مورد توجه جهان و رسانه‌هاي بين المللي قرار گرفتند و در بعضي از محاسبات و برنامه ريزي‌هاي قدرتهاي بزرگ محاسبه شدند ...

مردمي‌كه نمي‌دانستند، دچار كنجكاوي شدند. بعد ديدند بعضي از اعضاء خانواده و فاميل خودشان در همين فرقه هستند و يك آشنا سازي طبيعي انجام شد. بعضي‌ها وحشت زده شدند و امنيت رواني خودشان را از دست دادند و اين خود فرصتي را فراهم كرد كه به بعضي از انديشه‌ها روي بياورند كه امتداد آنها در جريانات معنوي جديد است. ما گزارش‌هاي مفصلي را از اين بازخوردها داريم ...

شايد روش نرم و نامحسوس و هنرمندانه كارايي بسيار بيشتري مي‌داشت...

الان همۀ فرقه‌ها دريك حالت واكسينۀ زماني اند. ويژگي زماني كه بر پايۀ اصل رواني هجوم عمل مي‌كند آنها را در حالت جنگي قرارداده، درِ قلعه‌ها بسته شده، آنها احساس مي‌كنند كه قرار است نابود شوند پس هر دستي را پس مي‌زنند. ناامني رواني آنها را به موضع گيري تخاصمي‌كشانده است و اين يكي از بدترين نتايج اين اعلام نابهنگام است. فرقه‌ها از همان لحظه اي كه برضد آنها اعلام جنگ شد طبق گزارشي كه ما داريم عموماً دچار تدابير چند لايۀ حفاظتي شدند. اغلب دچار تكثير شدند. منابع حياتي خود را جابجا كردند. موشك‌هاي فكري و فرهنگي خودرا به خارج از مرزها منتقل كردند...

فرض كنيم كه فرقه‌هاي انحرافي مثل ايدز باشند. پانزده سال پيش ويروس‌ها وارد شده اند. خيلي‌ها را مبتلا كرده اند، وارد يك نسل قبلي و بعدي هم شده اند. بعد جارچي‌ها در همه جا جار مي‌زنند: مردم ايدز آمده. اگر با همين روشي كه امروز مبناي كار است جلو برويم، اين را بر اساس ديدگاهها و اصول آينده پژوهي مي‌گويم، در آينده اي كه دور نيست ايران و سرزمين‌هاي اسلامي‌به فرقه زار مبدل مي‌شود.



6- اشكال برنامه چيست؟ آيا فقط در همين اعلام ديرهنگامي‌است كه مي‌گوييد؟

اين اعلاميۀ مكرر ديرهنگام كه يك دهه و نيم دير بيان شد اولين اشكال است. حل اين معضلات متخصصان خودش را مي‌طلبد. يك پليس نمي‌تواند بيمار سرطاني را معالجه كند. حتي يك داروساز و دكتر عمومي‌هم نمي‌تواند. بايد متخصصان سرطان به ميدان بيايند. برخورد پليسي با پديده‌هاي اجتماعي شايد در كوتاه مدت موثر باشد البته ظاهراً زيرا در همان كوتاه مدت هم مسئله را به زير زمين‌ها و لايۀ پنهان منتقل مي‌كند. يك كارشناس تخريب [ خنثي سازي مين و مين گذاري] با يك باغ از درختان آفت زده چكار مي‌تواند بكند؟ اولين طرح او اين است كه يكي دوتا درخت را منهدم مي‌كنيم بقيه درخت‌ها حساب كار دستشان مي‌آيد. اگر نيامد بقيه را هم منهدم مي‌كنيم. اين تصوير نامعقول است ولي امروز در حال رخ دادن است. امروز بعضي‌ها مشغول جراحي مغز شده اند اما متخصص مغز و اعصاب نيستند. وسيلۀ جراحي شان هم اره و كلنگ است. اينها با اين روش به كل پيكر اجتماع ضربه مي‌زنند. ابرويش را كه درست نمي‌كنند هيچ، چشم اش را هم در مي‌آورند، همان مختصر روشن بيني عامه را هم مخدوش مي‌كنند... اينها با روش‌هاي يك قرن پيش آمريكايي‌ها به مقابله با فرقه‌ها و جريانهايي پرداخته اند كه هوشمندي آنها از پنجاه سال پيش تا امروز، پنجاه سال رشد كرده است. به اولين فكر‌هايي كه به ذهن آمده عمل مي‌كنند. طرح‌هايشان هيجان زده وعجولانه است. خالي از حكمت و خرد و دانش تخصصي است. پنجاه سال پيش آمريكايي‌ها همين كارها را كردند اما نتيجه چه بود؟ امروز آمريكا بزرگترين معدن فرقه‌هاي دنياست. اگر قرار است از دانش غربي‌ها و يافته‌هاي تحقيقاتي آنها استفاده كنيم بايد از دانش روز و يافته‌هاي جديد آنها استفاده كرد. خطاهایی که در برنامه‌های موجود وجود دارد همانست که در برنامه‌ها و روش‌های تاریخی مشابه وجود داشته است که در اینجا چند مؤلفة جدید هم اضافه شده است. این خطاهای اصلی و فرعی در جمع سی و یک مورد است که نه مورد آن، اشتباهات اصلی و بزرگ است. اصلی و بزرگ از این نظر که پیامدهای منفی بسیاری دارد و خودش هم به تنهایی دارای اثر تعیین کننده ای در نتیجة برنامه است.

نقایص اصلی برنامه‌های موجود برخورد با فرقه‌ها، اعلام شتابزده و در عین حال بسیار دیرهنگام خبر و اطلاع رسانی‌های وابسته به آن است...

دوم آنکه کار در دست متخصصان نیست. کارشناسانی که کارشناسی شان در موضوع فرقه‌ها و ضدفرقه‌ها و دنیای جوانان نیست، کار را بدست گرفته اند.

سوم اشتباه بودن ابزار کار است. چه کسی می تواند یا پیش از این توانسته است با ارّه و کلنگ، عمل مغز انجام دهد. برخورد پلیسی و امنیتی با موضوع فرقه‌ها که یک پدیدة پیچیدة اجتماعی و عقیدتی است، یعنی استفاده از کلنگ و اره برای جراحی مغز جامعه؛ مغزی که گفته شده در آن غده ای به نام فرقة شیطانی وجود دارد. تاریخ صدها فرقه و مذهب تاریخی می گوید که در تاریخ فرقه‌ها و ادیان، برخورد خشن، همیشه یک معنا داشته است؛ تولد و زایش مجدد، زیرزمینی شدن و سپس انفجار گستردة بعدی، ریشه دواندن و دورة نهفتگی فعال.

چهارمین خطا عدم شناخت مسئله است. مسئلة فرقه‌ها مسئلة ساده ای نیست، پیچیده است و ابعاد مختلفی دارد. صورت مسئله، هنوز بطور کامل شناخته نشده. هنوز هیچکس و هیچ مرکزی تعریف کاملی از مسئلة موجود ارائه نداده. هر کس از زاویة خودش دیده اما زاویه‌های زیادی نادیده مانده. طبق مؤلفه‌های شناخت یک مسئلة پیچیده بنابر آنچه در دانش تفکر وجود دارد، حداقل دوسوم مؤلفه‌هایی که شناخت مسئله را تضمین می کنند، از نظر دور مانده است. هر مرجعی گوشه ای از مسئله را می بیند و بنابر این عملکرد گوشه ای دارد اما برآیند این رفتارها و برخوردهای مختلف، از طریق جمع تأثیرات این اعمال مختلف سنجیده نمی شود چون برآیند این رفتارها گاهی نسبتاً و گاهی کاملاً به سود فرقه‌هاست.

تفکیک، پنجمین اشتباه بزرگی است که در برنامه‌ها و برخوردهای جاری وجود دارد. مسئلة فرقه‌های انحرافی، جدا از سایر مسائل و معضلات جامعه نیست بلکه جزئی از آنهاست بنابراین اگر بصورت مستقل بررسی و با آن برخورد شود، حتی اگر هم ظاهراً موفقیتی حاصل شود، این توفیق ماندگار نیست. فرقه‌های انحرافی، جدای از دیگر مسائل جوانان نیست، جدای از خلاء‌های فرهنگی و مذهبی نیست، جدای از پدیدة جهانی شدن یا حرکت به سوی جهانی شدن نیست. این را نمی توانید از فقر یا از اختلاف زیاد طبقات اجتماعی و یا از دوری و سردی ارتباط مسئولین با مردم جدا کنید. همة اینها در هم تنیده اند و به هم پیوسته اند. وقتی که فردی دچار بیماری شد و یکی از نشانه‌های آن بیماری درد عمومی بدن بود این اشتباه است که گمان کنید می توانید درد دست او را به تنهایی و بصورت مجزا درمان کنید.

باید ببینیم علت یأس و ناامیدی بخش زیادی از نسل جوان که بنده بیست سال در مرکز دنیای آنها بوده ام و نزدیک ترین و معتمدترین فرد برای دهها هزار جوانی بوده ام که با آنها ارتباط داشته ام، چیست؟ چرا آنها از بسیاری از شخصیتهای فرهنگی و مذهبی ناامیدند و آنها را به دید غیرپاسخگو و ناهماهنگ با جهان امروز نگاه می کنند ...

در فرصت مناسبی باید این سی و یک خطای واضح را کالبد شکافی، تحلیل و تدبیر کرد.



7- آيا به نظر شما علماء و مجتهدين به تنهايي نمي‌توانند اين معضل بزرگ را حل كنند؟

اگر ما واقعاً روش‌هاي قرآني و اسلامي‌را بكار ببريم، اگر به روش رسول خدا (ص)، اميرالمومنين علي(ع) و امام صادق (ع) عمل كنيم حتي بدون نياز به دانش روز هم مي‌توانيم چون در همان آموزه‌ها و سنت‌ها اگر اجتهاد شود و به روز شود، راه حل‌هاي مسائل روز هم وجود دارند. روش اسلام، دانش محور است. امام صادق (ع) مناظره مي‌كرد و بنابراين طرف مقابل در آن زمان و در همۀ زمانهاي ديگر بي اعتبار شده بود. رسول الله (ص) به سوالات پاسخ مي‌گفت و طرح سوال مي‌كرد، اخلاق او هر مقاومتي را در هم مي‌شكست. امام علي (ع) شمشير خرد و حكمت را در دست داشت. اينها روش اسلام است نه فحاشي، تهمت، تخريب و جنجال. روش در زندان كردن نيست چون همۀ مذاهب بزرگ در صدر خود، زندان و تبعيد و اعدام داشته اند. روش اسلام مناظره‌هاي يك طرفه نيست چون همۀ مردم به مظلوميت طرف مقابل پي مي‌برند واز مظلوم دفاع مي‌كنند. روش اسلام با مردانگي و جوانمردي است. توأم با معرفت و مهرباني و استحكام است. اخلاق متعالي و جذب كننده است نه نفرت انگيزي و نفرت اندوزي. روش قرآن آنست كه خداوند به موسي (ع) مي‌فرمايد برو با فرعون، فرعوني كه مدعي خدايي است، فرعوني كه خود را بجاي خدا به مردم شناسانده و جان و مال و زندگي شان را به تصرف درآورده با زبان نرم سخن بگو. چند بار هشدار مي‌دهد. تهديدات را نشان مي‌دهد. تهديد را به آستانه مي‌رساند. و وقتي كه مي‌بيند همۀ درها بسته است، به خشونت متوسل مي‌شود. موسي برضد فرعون جنگ رواني راه نينداخت. مردانه به ميدان آمد. بعضي مي‌گويند اگر قدرت داشت كار ديگري مي‌كرد. اين چه حرفي است؟ مگر او به ارادۀ خودش با زبان نرم با فرعون حرف زد كه به ارادۀ خودش هم بخواهد تغيير دهد. همان زمان هم خدا با او بود و فرمود « اَنا مَعَكُم اِسمع و اَري » با شما هستم مي‌بينم و مي‌شنوم.



8- راه حل خود شما چيست؟

قبل از شناخت هر روش جدیدی لازم است روش پیشین، شناخته شود. اینها کار را سخت کرده اند و تلاششان صرف این است که نمک را از طریق سوراخ‌های نمکدان در آن بریزند. یا وقتی می گویی راه آسان تری هم هست به سراغ این گزینه می روند که نمکدان را به زمین بکوبند تا بشکند، بعد نمک را در آن بریزند و سپس چسبش بزنند. راه حل را آنجا كه بايد گفت مي‌گويم و زماني كه بايد مطرح كرد مطرح مي‌كنم. اما اين راه حل يك پازل است. دهها قطعه دارد كه از به هم پيوستن آنها يك طرح بزرگ حاصل مي‌شود. راه حل‌هاي ما تك بعدي نيست، ايجاد جبهه‌هاي موازي و متناسب است. ما مي‌گوييم بايد مسئله را كاملاً و عميقاً شناخت وآنگاه قدم بعدي. اما هنوز مسئله شناخته نشده، شكافته نشده و به تصميم گيرندگان شناسانده نشده. بايد با مسئله داران ارتباطي عميق و حضوري برقرار كرد آنگاه به مسئلۀ آنها پرداخت. بايد از درون وارد شد نه از بيرون. ورود از بيرون، به بيگانه انگاري مبدل مي‌شود و مقاومت زاست ... بايد كيفيت را به مردم عرضه كرد تا آنها كميتهاي بي كيفيت را رها كنند. غذاي عالي را در سفره گذاشت تا از غذاهاي مسموم پرهيز كنند و اينكارها تخصص مي‌خواهد، فوق تخصص مي‌خواهد، اينكاره‌ها را مي‌خواهد. با شعار دادن، شعور كسي عوض نمي‌شود. با حرفهاي تكراري كسي از عادات فكري خود دست برنمي‌دارد... راه حل ما متناسب با كليت مسئله است اما دربارۀ هر مسئله اختصاصي مي‌شود. افرادي هستند كه با يك ده هزارم امكانات درياوار موجود كه براي اين كار بسيج شده اند، قادرند اين مسائل را آن شاء ا... در كوتاهترين زمان ممكن حل كنند. افرادي كه پيش از اين هم بارها همين كار را كرده اند. فوق تخصص اند و كارشان جراحي مغز [جامعه ] است و متخصص اعصاب اجتماع اند.



9- آیا راه حل شما یک اصول و چارچوب کلی ندارد؟

بله. اصول کلی اینست که روش خدا و قرآن را مبنا بگیریم. به روش رسول خدا (ص) و ائمة هدی (س) استناد کنیم. روشی که در برابر اندیشه‌ها با اندیشة کامل و قویتر برخورد می کند. آگاهی را با آگاهی مقتدرانه و عمیق پاسخ می دهد. و دیگر اینکه باید از همة یافته‌های علمی، تحقیقاتی و حتی امنیتی که در نیم قرن اخیر در ارتباط با پدیدة فرقه‌ها حاصل شده استفاده کرد. دوستان ما حدود دوازده سال است که در حال جمع آوری متمرکز این یافته‌ها و دانش تخصصی هستند و آن را از همة جهان گردآورده اند با صدها ملاقات و مراجعة حضوری. زیرا چیزی که ارزشمند و نهایی است بعید است در جایی مثل اینترنت یا کتبی که در بازار کتاب است یافت شود.

اصل دیگر ارتباط است. ما باید با مسئله و کسانی که دارای مسئله هستند ارتباطی مستقیم و زنده داشته باشیم. آنها را و دنیای آنها را آنطور که هستند بشناسیم. دنیا را از چشم آنها ببینیم و با آنها موقتاً همذات پنداری و هم اندیشی کنیم. نباید اشتباهات تاریخی را تکرار کنیم. نباید دکترین‌های معیوب و ناقص الخلقه مبنای تئوریک کار ما باشد. نباید آزمایش شده‌ها را و آنچه بارها امتحان اش را به بدی پس داده دوباره بکار گیریم اما امروز و در ایران عکس این اصول انجام می شود. ما براساس فرضیاتی جلو می رویم که آمریکا را همین فرضیات نزدیک به سی سال گرفتار کرد و آن را به فرقه زار مبدل کرد.

... باید گذشته را عمیقاً مرور کنیم، اشتباهات و غفلت‌ها را ببینیم و از آنها پرهیز کنیم. چه شد که اینطور شد؟ امروز هم همان مؤلفه‌ها فعال و در کارند.

درست است که فرقه‌های انحرافی یک پدیدة کلی هستند اما علاوه بر یک برنامة کلی، برای هر یک از این پدیده‌ها می بایست روشی اختصاصی تعریف شود. روشی در چارچوب همان برنامة کلی. هر مسئله ای راه حل خود را دارد و هیچ دو مسئله ای یکسان نیست.



10- ولي همان الان هم موفقيت‌هايي در اين مسير بدست آمده . حداقل بيست فرقه منحل شده است.

كدام فرقه؟ چرا اين با اطلاعات ما نمي‌خواند؟ دوستان ما كه اين همه سال است اينها را رصد مي‌كنند اين اخبار را به شدت تكذيب مي‌كنند. اينها حقه‌هاي اداري است كه پايين ترها به بالاترها مي‌زنند. دروغ نمي‌گويند اما ريزه خاك‌ها را كه مثل سنگريزه اند براي بالاتر‌ها خاكريز معرفي مي‌كنند و چون همۀ امكانات توجيه را دارند با ادارات موازي خودشان هم موازنه سازي دارند بنابراين مسئولان راضي مي‌شوند كه بله بيست فرقه نابود شد. اينها كه مي‌گويي نابود شده اند اولاً اكثر آنها فرقه نيستند. مشخصات لازم يا كافي فرقه‌ها را ندارند. بيست سي نفر مدعي اند كه يا خواب زده شده اند يا شيادند يا دچار توهم. اين بيست سي نفر حتي اگر بيست سي هزار نفر هم بشوند، قدرت يك فرقه راندارند. اينها رابايد درمان كنند. هركس كه چهار نفر اطرافش جمع شد فرقه نيست. اين فريب عوام و مسئولان غيرمطلع است. فرقه‌ها پديده‌هايي اجتماعي، ريشه دار، قدرتمند و چند لايه اند ...

شايد اين اتفاق افتاده باشد اما از فهرستي كه ما از سالها پيش داريم هيچ كدام از فرقه‌هاي ريشه دار از جايشان تكان نخورده اند و فقط بزرگتر و قوي تر شده اند. تعداد جديدي هم هر سال به اين فهرست افزوده مي‌شود.

دو نفر شكار مي‌روند يك نفرشان كرم كوچكي را شكار مي‌كند و يكي ديگر اژدهاي هفت سر افسانه اي را. آيا اين دو تا يكسان هستند؟ صدها هزار از آن كرم‌ها به يكي از اين اژدها نمي‌شود. فرقه‌هاي واقعي و انحرافي مثل آن اژدها هستند و اين مدعيان كه اينها مي‌گيرند مثل آن ديگر. ايا مسئولان و مردم اينقدر دقت دارند؟ 

برچسب ها:ایلیا ، ایلیا رام الله , ایلیا میم , پیمان فتاحی , جمعیت ال یاسین, الیاس رام الله ,فتاحی , ال یاسین , استاد ایلیا , ضد فرقه , ایلیا میم رام الله, الیا رام الله, رامالله, رام اللهیان, رام اله, ایلیا رام اله, راما الله, ایلیا م رامالله, ایلیا م رام الله, آل یاسین, اِلیاسین


[1] كتاب يكي از دو سخنگوست. ميزان الحكمه
[2] در ميزان الحكمه آمده: گذشته دنيا, براى خبر دادن از آينده آن كافى است . – همينطور يك ضرب المثل چيني هم مفهومي‌مشابه را بيان ميكند كه ميگويد: گذشته را بدانيد تا آينده را بدانيد.

ه‍.ش. ۱۳۹۰ آذر ۲۷, یکشنبه

اتهام دروغ«فرقه رام الله» به جمعیت ال یاسین و ایلیا رام الله(پیمان فتاحی)


جمعيت ال ياسين هرگز فرقه نبود

ما هرگز فرقه نبوديم و نيستيم. بلكه جمعيت ال ياسين، رويكرد و برنامه هاي ضد فرقه گرايي داشته است. براي اين واقعيت، حداقل بيست و هفت دليل محكم وجود دارد. تشكل هاي مردمي ما هرگز فرقه نبودند. اين تشكل ها همانند تشكل هاي مردمي [تشكل هاي غيردولتي؛ NGO] در ديگر نقاط دنيا بودند. در اينجا چون مي خواستند ما را، مرا و همۀ ال ياسين و الاهيون را متهم كنند و به دنبال يك بهانۀ مشترك و همه گير بودند، بجاي استفاده از عبارت تشكل هاي مردمي و غيردولتي [NGO] از كلمۀ فرقه استفاده كردند. شاخه درخت را، شاخ ناميدند. راه را چاه گفتند. دوا را درد خواندند و پرندگان را خزندگان ناميدند تا توجيهي بظاهر موجه براي برخوردهاي قبلي و برنامه هاي بعدي، به افكار عمومي ارائه شود.
اتهام فرقه به همين سادگي بوجود آمد. همانطور كه يك كوه، چاه نيست و يك چاه نمي تواند كوه باشد، جمعيت ال ياسين نيز فرقه نبود و يك فرقه هرگز نمي تواند چنين جمعيتي باشد و اينجاست كه آن بيست و هفت دليل اقامه مي شود. يك جنگل درختان ميوه، خارزار نيست اما اگر كسي بخواهد همۀ جنگل ميوه را به آتش بكشد، براي آنكه زمينه سازي كند، افكار عمومي را با خود همراه كند، قانون را هم نظر كند، هر اعتراض يا سؤالي را از قبل خفه كند و بر وجدان و قلب خود سرپوش بگذارد، كافي است از اينجا شروع كند كه بگويد آن جنگل يك خارزار است و همۀ ميوه هاي آن سمي هستند يا توهم اند و وجود ندارند.
كوه بزرگ و پر از معدن جواهرات و آبهاي شفابخش را مي شود نابود كرد و اما اينكار را به اسم پركردن يك چاه خطرناك كه ممكن است جان هر رهگذري را بگيرد، انجام داد. برخي از فرقه هاي مسلمان، خون شيعيان را مباح مي دانند. اما چون با اين واقعيت مواجه مي شوند كه اينها هم مسلمانند فقط يك كار كوچك انجام مي دهند. بجاي شيعه مي گويند اينها كافر و بدعت گذار هستند و با اين تغيير واژه، زمينه هاي لازم را فراهم مي كنند... بعضي ها نزول خوارند اما براي حل مسئله از ابعاد مختلف مي گويند اين نزول نيست، بهره و سود است. اين مثال در رفتار آدم هاي تحريف گر يا قدرتهاي زورگو فراوان است...
ما فرقه نيستيم به همان دلايلي كه يك كوه نمي تواند يك چاه باشد و به همان دلايل كه يك جنگل بزرگ ميوه نمي تواند يك خارزار باشد. ممكن است بين كوه با چاه تشابهاتي جزئي وجود داشته باشد و مثلاً در هر دو سنگ يافت شود و هر دو داراي خطراتي باشند؛ يا يك خارزار ممكن است از جنبه هاي جزئي شبيه به يك جنگل ميوه باشد اما همۀ چيز ها در اين جهان از جهاتي مي توانند شبيه هم باشند حتي چيزهايي كه با هم در تضاد ظاهري هستند. ممكن است ما هم در شرايطي شبيه به فرقه شده باشيم همانطور كه ممكن است يك قطعه ابر باران زا شبيه توده اي فشرده از دود باشد كه در واقع دود نيست و باران متراكم است. انسانهاي ظاهراً خوب و بد هم تشابهات فراواني دارند. سازمانهاي مافيايي و سالم شباهتهاي متعددي با هم دارند. ميان آب و آتش هم مي توان شباهتهايي يافت. اگر معناي فرقه را معناي مصطلح و عمومي و جهاني آن بگيريم يعني چيزي مانند صدها فرقۀ اسلامي، يهودي يا مسيحي، اين تعريف بطور واضح و صريح در بارۀ ال ياسين مردود است. چون اعضاء ال ياسين همه دين و مذهب خودشان را داشتند و اين دين و مذهب نه تغييري كرده بود و نه قرار بود در آينده هاي دور هم تغيير كند. همين يك سند در كنار اسناد بسيار و ناگفته، براي نگاه به واقعيت كافي است. مثل اينكه مي گوييم آنجا جنگل است و خارزار نيست و براي اثبات آن كافي است نگاهي بيندازي و ببيني آنها درختان ميوه اند نه علفهاي هرز و خارهاي خشكيده. يك فرقه به معناي عمومي و فراگير آن، پايه ها و اركان معلومي دارد. هويت فرقه اي مي خواهد، يعني اعضاء آن در پاسخ به سؤال من كيستم بايد بگويند مذهب ما آن است. وقتي از كسي مي پرسي مذهب تو چيست مي گويد شيعۀ دوازده امامي، سني شافعي يا حنبلي يا زيدي يا شيعۀ اسماعيلي يا مي گويد مسيحي كاتوليك، پروتستان و ارتدوكس اما اگر در طول بيست سال گذشته از همۀ ال ياسين و الاهيون سؤال مي شد كه مذهب شما چيست فقط يك جواب داشتند. همان جوابي كه قبل از آن داشتند. اكثراً مي گفتند مسلمان و شيعه و كساني هم كه قبلاً مسيحي يا يهودي يا از اديان ديگر بودند همان دين و مذهب را مي گفتند. عبارت «فرقۀ رام الله» بعنوان يك هويت و جوابي به اين سؤال، اولين بار از مراكزي شنيده شد كه از مدتها قبل قصد برخورد داشتند و مشخص بود كه اين آغاز يك پروژۀ ويژه تهاجم است. هيچ كس از اين هويت فرقه اي باخبر نبود چون وجود نداشت و براي اولين بار كساني از آن حرف زدند كه مي خواستند بر اساس آن، برنامۀ برخورد را سازماندهي كنند. وقتي جمعي هويت فرقه اي معلوم ندارد، اگر به آن بگوييم فرقه، مثل اين است كه بگوييم يك توربين، پروانه ندارد.
... همۀ فرقه ها داراي اين ويژگي شاخص هستند.
يك فرقۀ ديني قائل است كه او تنها يا حداقل مهمترين و حقيقي ترين انعكاس و بيان كنندۀ آن دين اصلي و بلكه خود آن است و براي اين ادعا تلاش مي كند تا دلايلي را براي خود بيابد. مهمترين اين دلايل، رابطه ويژۀ آن فرقه و بنيانگذار آن با بنيانگذار دين اصلي است. اما در روند تعليماتي كه ما داشتيم هرگز چنين چيزي گفته نشد. نه آشكارا و نه در خفا؛ حتي دشمنان هم كه پيوسته در بارۀ ما شايعه مي ساختند و اخبار و واقعيات را تحريف مي كردند آنها هم چنين چيزي در بارۀ ما نگفتند و خودم هم به ياد ندارم كه هرگز ميان جمعيت ال ياسين و فرد رسول الله (ص) نسبتي قائل شده باشم. اكثر جمعيت ال ياسين شيعه هستند و از نظر مذهبي همان مذهب شيعه را داشتند و جز به آن قائل نبودند. هيچ وقت ادعاي ارتباط با پيامبر اسلام (ص) يا ائمه هدي (س) را نكردم. نه در ميان مردم، نه با خودم و نه در زندگي خصوصي. فرقه ها عموماً اولين بنيانگذار خود را دومين يا سومين حلقه از مقام مذهبي دين اصلي مي دانند اما اين موضوع با روش و تفكرات ما و آنچه تا امروز گذشته است بيگانه بود.
نمي توانم بگويم كه مرا به اسم هاي مقدس صدا نمي زدند چون مي زدند اما اين اسم ها اكثراً نسبت مستقيمي با دين اسلام يا هر دين ديگري نداشتند. چند نفر بودند كه نامه هاي متعددي مي نوشتند و در نامه هايشان مرا به الفاظ مقدسي كه با دين و مخصوصاً دين اسلام ارتباط داشت صدا مي زدند مثلاً مي نوشتند بقيه الله. به دوستان مربوطه گفتم به آنها تذكر دهند كه موضوع را تكرار نكنند. اگر لازم شد تذكري مستقيم بدهند يا غير مستقيم. در صحبتهاي حضوري هم عموماً كسي از اين اسامي استفاده نمي كرد. بعد از چند سال ديديم كه آن افراد، مرتبط با يكي از دستگاههاي امنيتي بودند و در ارتباط با آنها عمل مي كردند به همين دليل احتمال داديم كه مجموعۀ رفتارهاي آنها و من جمله همين بكار بردن عبارت بقيه الله و مانند آن كه توسط همين چند نفر [كمتر از بيست نفر] انجام مي شد، جزئي از برنامه هايي باشد  كه بعداً ابعاد آن آشكارتر شد.
اكثر فرقه هاي مذهبي در جهان [همۀ فرقه هاي مذهبي از ديدگاه برخي از كارشناسان اديان] مي گويند ما برحقيم و ما عين همان دين اصلي هستيم. ما اصل و حقيقي هستيم [بقيه در انحرافند] و دليل حقيقي بودنمان هم اين است كه بنيانگذار ما داراي نزديكترين ارتباط با بنيانگذار دين اوليه است. فرقه هاي يهودي و مسيحي و اسلامي كم و بيش داراي همين ادعا هستند. ما نه فقط ديگران را رد نمي كرديم بلكه به عكس اين اتهام، متهم بوديم. متهم به كثرت گرايي و تنوع خواهي انديشه اي. ما را طرفدار پلوراليزم و ليبراليزم و اشاعه دهندۀ فرهنگ تساهل و تسامح معرفي كرده بودند. ما مي گفتيم كه همۀ مكتبها و تفكرات مختلف داراي حق حيات بوده و برخوردار از حقانيت نسبي هستند، و آنها به اين مي گفتند تكثرگرايي و تبليغ پلوراليزم. اعضاء ال ياسين داراي انواع تفكرات مختلف و متنوع بودند و كسي آنها را از اين كار باز نمي داشت. اكثراً شيعه بودند اما از اديان و مذاهب ديگر هم در ال ياسين كم نبودند. اعضاء ال ياسين در دهها زمينۀ مختلف تحقيق و تفكر مي كردند و بعضي از آنها به موضوعات و رشته هاي تحقيقي شان تعلق خاطر داشتند. در ميان جمعيت، افراد مرتبط با جريانات فكري ديگري هم بودند و ما هرگز از آنها نخواستيم كه از آن خارج و به ديگري وارد شوند. هرگز آنها را محكوم نكرديم بلكه همه را به تحقيق و يافتن و ديدن دعوت كرديم. يك فرقه اگر صادقانه بگويد كه بقيه هم احتمالاً داراي حقانيت هستند، به حركتي خطرناك دست زده است و حيات خود را در تهديد قرار داده است اما اين چيزي بود كه ما مي گفتيم و مي نوشتيم و در بارۀ آن گفتگو مي شد...
يكي از عناصر اصلي فرقه ها كه ركني اساسي محسوب مي شود عنصر نفي است. اكثر فرقه ها [از نظر بعضي از كارشناسان اديان، همۀ فرقه ها در جهان] نياز حياتي به نفي دارند و رد كردن ديگران يكي از تدابير اصلي حفظ و تداوم حيات آنهاست. فرقه ها مي گويند ديگران باطل اند و ما برحق ايم و اگر هم در مواردي ديگر فرقه ها و جريانات را باطل نمي دانند، آنها را با وجود اندكي حقانيت، در مجموع منحرف و باطل مي دانند. اين ويژگي شاخص اكثر فرقه هاست. مي گويند راه رستگاري و نجات ما هستيم و بقيه در گمراهي و هلاكت اند. اكثر فرقه هاي مسيحي، مسلمان، يهودي، هندويي، بودايي، چيني و آفريقايي همين را مي گويند. بعضي از آنها تندروي بيشتري دارند و ديگران را چون مانند آنها نيستند، حتي مستحق مرگ مي دانند. مانند برخي از فرقه هاي مسلمان كه خون شيعيان را مباح و يا بعضي از فرقه هاي يهودي كه مرگ فرق و اديان ديگر را واجب مي شمارند. فرقه ها عموماً بايد ديگران را نفي كنند و صرفاً بر حقانيت خود دست بگذارند. و اين مردود شمردن، فقط محدود به انديشه ها و يافته هاي ديگري نيست بلكه بزرگان آن انديشه ها را تخريب و رد مي كنند. مي گويند او نانها را بركت نداد و از آسمان ماهي نياورد بلكه او در همدستي با پترس و جان اين صحنه سازي را ترتيب داد زيرا قرار بود بعد از او پتروس جانشينش شود و جان به فرزندخواندگي مريم (ع) درآيد. مي گفتند او خود شيطان است چون مي تواند ارواح شيطاني را از بدن انسانها خارج كند. يك فرقۀ ضديهود همۀ اتفاقات و مستندات و وقايع اين دين را ساختگي، جعلي و تحريف شده مي داند و جزء به جزء آن را توضيح مي دهد و بنابراين در اينجا تكليف افراد مركزي يعني حضرت موسي (ع) و مسيحا (ع) روشن است. آنها به دروغگويي، سوء استفاده، چشم بندي، حقه بازي و شيادي متهم اند. مشابه همين اتفاق از جانب عاقلان دورۀ جاهليت كه جاهلان دورۀ عقلانيت هستند براي رسول الله، خاتم الانبياء محمد مصطفي (ص) رخ مي دهد و خداوند در قرآن مي فرمايد چنين وقايعي براي همۀ انبياء و فرستادگان و منتخبين او اتفاق افتاده است.[1] همين اتفاق دربارۀ خود اسلام و مخصوصاً در بارۀ مذهب شيعه رخ داده است. بدترين اتهامات، تحريف ها، دروغ ها، فحاشي ها و توهين ها طي سالهاي بسيار دربارۀ اميرالمومنين علي (ع) رخ داد. آموزه هاي شيعه تحريف مي شد و برعليه پيشوايان بزرگ شيعه و بويژه امام علي(ع) دروغ ها و داستانهاي ساختگي بسيار ساخته مي شد. علي (ع) لعن مي شد و اين عبادت شمرده مي شد...[2]
اگر فرقه ها ديگران را رد نكنند و باطل نشمرند، اين خطر قوياً وجود دارد كه پيروان آنها دچار چندگانگي فكري شده و دير يا زود، دچار چندگانگي عملي شوند و براي ادامۀ زندگي با راههاي مختلف و انديشه هاي گوناگون مواجه شوند. همانطور كه نفت آتش مي گيرد و آتش گرفتن از مشخصات اصلي آن است، فرقه هم ديگران را نفي مي كند. اما در جمعيت ال ياسين خود نفي، نفي شده بود. رد كردن و محكوم كردن ديگر انديشه ها و جريانات مردود بود. تنوع انديشه ها و گوناگوني افكار بالا بود. مرا يك مدتي متهم كردند كه مسيح را تبليغ مي كنم. مدتي گفتند كه اسلام را تبليغ كرده ام. بعضي ها گفتند مبلغ انديشه ها و مكتبهاي شرقي، هندي و چيني ام. مدت كوتاهي مرا مبلغ كتاب مقدس و دين يهود و اندكي بعد مرا مدافع و مبلغ وهابيت قلمداد كردند و همۀ اين حرفها در اخبار و سايتها و گزارشهاي مختلف منعكس مي شد. غير از آنكه اين اتهامات در تضاد و تناقض با هم بودند، خود بيانگر آن بودند كه ما ديگران را نفي نمي كنيم بلكه قائل هستيم كه آنها نيز بطور نسبي از حقانيت برخوردارند و اين نسبت گاهي كم است و گاهي بيش. اين اتفاق در اكثر الاهيون و ال ياسين هم رخ داده بود. آنها هم تك فكري و تك اعتقادي نبودند و ما با احياء فرهنگ تفكر و آموزش روش هاي تفكر و سؤال سازي و برگزاري كارگاههاي تفكري و مناظره و توصيۀ به آن، به اين فضاي تحقيق و تفكر و انديشه ورزي، ميدان بيشتري مي داديم.
ما فاقد صفت نفي بوديم بنابراين آن چيز نفت نيست چون نمي سوزد. و ما فرقه نبوديم چون جدايي طلب نبوديم. هرگز نگفتيم مرگ بر همه و درود بر ما. نه مستقيم و نه غيرمستقيم. بلكه گفتيم درود بر همۀ خداپرستان. درود بر همۀ حقيقت جويان. درود بر همۀ كساني كه در جستجوي نور و نجات اند. درود بر همۀ زندگان كه به زندگي وفادارند. اما درود و سلام بيشتر بر آنانكه از نور و شعور بيشتري برخوردارند. درود و سلام بر آنانكه از حقانيت بيشتري بهره مند هستند. درود بر خدايافتگان كه خداوند را خوب تر و زيباتر و دوست داشتني تر از بقيه نشان مي دهند. درود بر صالحان و همۀ كساني كه در فكر صلح و دوستي و پيوندند...
اگر مايعي نسوزد نمي تواند نفت باشد و اگر فرقه اي بر مرام جدايي و تفريق عمل نكند فرقه نيست. و ال ياسين فرقه نبود زيرا نه فقط ديگران را نفي نمي كرد و شعار او مرگ نبود بلكه يك ضدفرقه بود چون عملكرد آن ضدفرقه اي بود. ديگران را مي پذيرفت و بر همۀ هدايت شدگان و معرفت داران يا هدايت جويان و معرفت خواهان درود و سلام مي فرستاد. برخي از كساني كه در ال ياسين بودند خود به مكتبها و فرقه هاي ديگري تعلق داشتند اما كسي آنها را مجبور نكرد كه اعتقادات خود را تغيير دهند يا به اعتقادات آنها توهين نكرد و مرگ بر آنها نگفت. ال ياسين فرقه نبود چون شعار او درود و سلام بود نه مرگ، پيوند بود نه جدايي.
فرقه ها عموماً داراي بنيانگذار و رهبري هستند كه اين رهبر نه فقط مدعي و قائل به رهبري مذهبي آن است بلكه خود را داناترين در دين [مربوطه] مي داند و بر رهبري مذهبي خود تأكيد دارد. اين مثل سپاهي است كه ضرورت دارد فردي كه در رأس آن است قائل به فرماندهي نظامي خود باشد و در عين حال خود را داناترين شخصيت نظامي (به نسبت اعضاء سپاه) بداند و بر فرماندهي خود تأكيد داشته باشد. بنده در طول دوازده سال فعاليت رسمي و اجتماعي و در همۀ سالهاي قبل از آن قائل به اين نبودم و نيستم كه داراي سواد مذهبي ام يا كارشناس ديني هستم. بارها گفتم كه رهبر هيچ فرقه اي نيستم و اساساً رهبر مذهبي نيستم. بارها گفتم كه فرقه و فرقه گرايي را انحراف و مردود مي دانم حتي اگر اين موضوع بخواهد در ارتباط با خودم بوجود بيايد و اين گفتن ها از طريق بيانيه هاي مختلف در نطق هاي عمومي، در جلسات نيمه عمومي و در مكتوبات بيان شده بود. آيا يك سپاه نظامي مي تواند بدون فرمانده باشد؟ آيا فرماندۀ يك سپاه مي تواند بگويد كه من داراي سواد نظامي نيستم؟ آيا فرمانده مي تواند بگويد كه من فرماندۀ يك سپاه نظامي نيستم و نمي خواهم باشم؟ آيا اصلاً چنين سپاهي امكان وجود يا تداوم حيات دارد، يا بلافاصله منحل و از هم پراكنده خواهد شد؟ اگر يك پيشواي مذهبي، بوضوح اعلام كند كه من پيشواي مذهبي نيستم، در امور مذهبي دخالت نمي كنم و با مسائل مذهبي افراد كاري ندارم، او دست به نابودي خود زده است.[3]
ما اينها را به همراه بسياري از تصريحات ديگر، بارها و بارها گفتيم. هفته به هفته و سال به سال. حتي از اين هم بدتر و شديدتر گفتم. و گفتم كه نه تنها چنين و چنان نيستم بلكه اساساً مذهبي هم نيستم. يعني آن فرماندۀ مجازي بگويد من حتي در حد يك سرباز هم نيستم. اين به معناي خودكشي فرقه اي است ولي از آنجا كه ما از همان ابتدا فرقه نبوديم پس اين اعلام ها و تصريحات هم موجب خودكشي ما نشد بلكه به ازدياد حيات جمعيت انجاميد.[4]

برچسب ها:ایلیا ، ایلیا رام الله , ایلیا میم , پیمان فتاحی , جمعیت ال یاسین, الیاس رام الله ,فتاحی , ال یاسین , استاد ایلیا , ضد فرقه , ایلیا میم رام الله, الیا رام الله, رامالله, رام اللهیان, رام اله, ایلیا رام اله, راما الله, ایلیا م رامالله, ایلیا م رام الله, آل یاسین, اِلیاسین ,فرقه ،مسئولين پرونده ، اعلام ، روزنامه ،تبعيت، سينگر ،بازجويان، اداره ،حکم،فرقه شناسي ،کتاب مقدس ، گردو ، اسيد، شربت ، شراب،معنويت ،جالب، کتاب ،در جلسات ،سوء استفاده ، هويت،فرقه رام الله ، انديشه ،هسته مرکزي ، خنده ، رهبري ، رهبر ، قطب ، مردود ، نقض ، سابقه ،قرائت موازي ،دين، دين اسلام ،تسنن، تشيع ،عملي،قرآن، آخرت، بهشت، پيشوايان دين ،روايتي،رودخانه، مار، موجودات زنده ،متناقض و نامعقول ،ضعيف،پراکنده، جسته گريخته، شاخه ،تعصب،نيروي دريايي آمريکا ، تشويق ، آنتي ،آنتي فرقه ، ال ياسين ،فعالتيهاي تحقيقاتي، تفکري، سوال سازي و مطالعات ، ايران، دنيا ، خاورميانه ، آموزش، اشاعه ،تحقيقاتي برنامه ريزي ،دستگيري،انتقاد ،محبت آميز، صميمي و دوستانه، سنگ ، مناسک و مراسم مذهبي ، ايده،معنويت مدرن،جريانهاي باطني، ميوه ،محصول،شيعه ،پيامد ، دادسرا، اجتماعي ،بي سيم ، اسلحه ، دزد،پليس، دولت ، وزارتخانه ،زيست محيطي 


[1] بعضي از افراطيون يهود مي گويند همۀ معجزات عيساي ناصري دروغ و چشم بندي بوده است و براي تك تك آنها توجيهاتي ارائه مي دهند كه به نظر هم درست مي آيد . عين همين اتهام را دشمنان ديگر انبياء در زمان خود آنها بر آنها وارد مي كردند . بعلاوۀ اتهامات مشتركي كه هميشه دربارۀ منتخبان خداوند مطرح شده است و قرآن و كتاب مقدس پر است از اشاره به اين موضوع . اتهام دروغگويي ، ديوانگي ، سحر و جادو، قدرت طلبي و غيره . دربارۀ عيسي هم مي گفتند او همان تعليمات كتاب مقدس را تحريف كرده و دارد با زبان ديگري مي گويد . معجزات او دروغهايي ساختگي شمرده مي شد كه با مهارت ارائه مي شوند . همين اتهامات دربارۀ عرفاي بزرگ و اساتيد هم مطرح شده است . مثلاً مي گفتند منصور حلاج دروغگو است و ديوانه شده . در دادگاه او شهادت دادند كه او شعبده بازي و چشم بندي كرده . مي گفتند شمس تبريزي همجنس باز است به همين دليل مولوي ... يا او را جادوگري قهار مي دانستند كه مولوي را با سحر خود به تسخير درآورده است . اتهاماتي از اين دست زندگي اكثر بزرگان تاريخ را از خود پر كرده است . عيسي هم يكي از اين بزرگان استثنايي بود . منبع: عيسي و سايه ها.
[2]   يكي از بارزترين و مشهور ترين اين تبليغات سوء در زمان صدر اسلام و در زمان حكومت امامان شيعه صورت گرفته است. در زمان حكومت حضرت علي (ع) آنچنان تبليغات سوء عليه مولاي موحدان صورت گرفت كه زمانيكه آن حضرت در محراب عبادت به شهادت رسيد بسياري از مردم مي‌پرسيدند مگر علي نماز مي‌خواند ؟!

[3] « بارها گفته‏ام كه من نه روحانى‏ام و نه زاهد. نه قطبم و نه قديس. و آنطور كه گفته مى‏شود نه مذهبى‏ام، نه عارفم، نه معلم‏اعظم‏ام، نه آواتار و نه چيزهاى مشابه ديگر. من خودم هستم. خودِ خودم نه كسى ديگر. به هيچ وجه اين و آن نيستم. بنده و مخلوق خداوندم. دوستان من كسانى هستند كه مرا همانطور كه هستم مى‏پذيرند و از ساير آشنايان مى‏خواهم كه مرا در ذهن خود با كفر و شرك و پليدى آلوده نكنيد زيرا من همان هستم كه مى‏گويم، نه بيشتر و اگر غير از اين باشد، ارتباط ما قطع خواهد شد و ما از همديگر محروم مى‏شويم.» - ايليا «ميم»
 [4] فيلم مربوط به موضوع تحليل اتهام فرقه عليه جمعيت ال ياسين، مبحثي طولاني است كه لازم است در كتاب جداگانه اي مورد بحث قرار گيرد. در ادامۀ بحث فوق ساير دلايل فرقه نبودن ال ياسين و ضدفرقه بودن اين جمعيت تشريح شده است كه بازنويسي اين فيلم در كتاب ديگري منتشر خواهد شد. ( به نقل از يكي از شاگردان ايليا «ميم» )